jongeren@yourplace Waar het klokje thuis tikt,… Voor heel wat mensen blijft een goede woning een onbereikbare droom. Wie financieel weinig ruimte heeft, raakt niet aan een betaalbare en aangepaste woning. In de zoektocht naar een huurwoning moeten ze zich noodgedwongen met weinig tevreden stellen. Door het tekort aan sociale woningen, komen mensen met een laag inkomen, terecht op de private huurmarkt, waar ze te veel huur betalen voor een woning van slechte kwaliteit. Vlaanderen telt 300.000 woningen die van slechte uitwendige kwaliteit zijn. Ze zijn slecht geïsoleerd, tochtig en vochtig. Sommige hebben geen stromend water binnen de woning, geen badkamer en geen wc met waterspoeling. Een aantal woningen kan je het best als ‘krotten’ omschrijven. Daarbij komt nog dat verhuurders van woningen sneller kiezen voor ‘risicoloze’ huurders. Voor sociaal zwakkere groepen zoals alleenstaanden, éénoudergezinnen, mensen die leven van een leefloon,… wordt het steeds moeilijker een woning te vinden. TE KOOP / TE HUUR / TE DUUR De woonkost neemt een steeds grotere hap uit het (gezins-) budget: energieprijzen blijven stijgen en een woning onderhouden kost veel geld. Voor mensen met een laag inkomen blijft dit zeer moeilijk. Vaak spenderen zij een kleine helft van hun budget aan woonkosten én aan de extra woonuitgaven. Een woning van slechte kwaliteit verhoogt immers het risico op gezondheidsproblemen, waardoor kosten voor medicatie en doktersbezoeken oplopen. Slecht geïsoleerde woningen drijven de energiefactuur (verder) de hoogte in. Wanneer de woonuitgaven té hoog oplopen, kunnen mensen niet langer op een normale manier deelnemen aan de samenleving. Er moet bezuinigd worden en dat gebeurt in eerste instantie op wat er overblijft voor eten en drinken, kleding, telefoon, krant, uitstapjes, lidgelden… Maar net die dingen maken het mogelijk om op een gewone manier mee te doen met je vrienden, op school, in de familie. Het leven in een ongezonde en dure woning laat ook andere sporen na. Geen ‘thuis’ hebben, geen plek hebben waar het gezellig, warm en comfortabel is, zorgt voor veel stress en tal van frustraties. Hoe je woont heeft met andere woorden een invloed op je gezondheid, je onderwijsprestaties, je kansen op de arbeidsmarkt, je positie in de samenleving! Maandelijkse huurprijzen voor private huurwoningen
Maandelijkse huur (excl. andere woonkosten) van privatehuurwoningen in België 2001, naar regio’s, in % van het totaal aantal privatehuurwoningen in het gebied, op basis van de Sociaal Economische Enquête 2001.
_______________________________________________________________________ Getuigenis: Weinig te huur en veel te duur! Mijn zoektocht naar een woonst was niet gemakkelijk. Ik zocht in kranten en belde adressen af, ik fietste overal rond en ging ook naar kantoren. Wat ik daar zag, schrikte me af. Bij de immobiliënkantoren vroeg men eerst naar mijn inkomen en of ik alleen was. Ze dachten dat ik geen woonst zou kunnen onderhouden. Na die vernederingen werd ik slimmer en ging een lijst vragen van wat te huur stond. Ik zei dan dat ik er thuis over zou nadenken. Ik zag veel huizen, de meeste lieten te wensen over. Er was veel gebroken en de huur was toch 300 à 325 euro. Later ben ik bij De Woonwinkel terechtgekomen. Er stond veel te koop, maar weinig te huur en veel te duur voor mijn laag inkomen. Maar… ze wilden me helpen. Ik werd het zoeken beu en dacht het eerste het beste te nemen, maar dat wilde mijn oma niet. Ik moest iets beters zoeken en dan zou ze bijleggen in de huur. Het appartement dat ik vond was in goede staat en goed onderhouden. Bijna alles was geplakt en geschilderd, alleen de keuken, badkamer en twee slaapkamers niet. Ik kon het appartement huren omdat mijn oma de waarborg betaalde en ook nog borg tekende voor mij. In het begin betaalde ik € 375 per maand + € 62 voor kosten (water en verwarming) en dit met mijn inkomen van € 675. De voordeur was ingestampt, maar ik kreeg een nieuwe met inbraakbeveiliging en moest er niets voor betalen. Er is een badkamer met bad en wastafel, die ik niet kan verluchten en waar het erg donker is. Het eerste jaar had ik geen verwarming in de living en durfde dat niet zeggen, omdat ik bang was dat ik er weg zou moeten. Later kwam uit dat de buizen verkeerd lagen. In de kelder is een grote bergruimte waar nog veel rommel staat van de vorige huurder en daar staan ook de verschillende tellers. Ik krijg sociaal tarief bij Electrabel en de watertaksen krijg ik terugbetaald. Ik ben tevreden met mijn woning, maar vind de huurprijs hoog omdat het een oud gebouw is met veel mankementen. Ergens voel ik me beschaamd dat ik het nu zo goed heb in vergelijking met vele anderen. Ik durf mijn vrienden zelfs niet meer binnenlaten. Wel stel ik me vaak de vraag: wat als ik het hier niet meer kan betalen? Die angst zit er diep in. Nu krijg ik een huursubsidie van de stad en helpt mijn oma, die zelf maar een klein pensioentje en het financieel ook zwaar heeft. Wat als dat wegvalt? De huurprijs vind ik niet zó hoog in vergelijking met wat er in de kranten te huur staat. Mijn inkomen is te laag. Ik zou liever hebben dat de huurprijs aangepast is aan mijn inkomen. Mijn droomhuis hoeft niet zo groot te zijn. Wel graag een ruime living en afzonderlijke, volledig ingerichte keuken en eetruimte, want ik hou niet van etensgeuren in de living. Ik zou graag één grote en één kleine slaapkamer hebben en een badkamer met licht en verluchting. Een tuin is ook een droom van me, omdat ik graag buiten loop in het groen. Het belangrijkste is dat er veel licht en ruimte is, dat je voldoende kan verluchten, dat het niet vochtig is en vooral dat je ademruimte hebt! Getuigenis opgetekend door Welzijnsschakel T’Hope _______________________________________________________________________ Interessante site-adressen: Jongeren
en wonen - deel van de jongerenplaneet
|
