jongeren@911 Gezondheid is een kostbaar goed Niet iedereen heeft echter vat op zijn eigen gezondheidstoestand. Bronchitis krijgen omdat je huis te vochtig is en je je geen andere woonst kan veroorloven, is geen eigen keuze! Onderzoek toont aan dat personen die lager geschoold zijn, er vaker een minder gezonde leefstijl op na houden: meer rokers, ongezonder voedingspatroon, minder lichaamsbeweging. Bovendien kunnen ook arbeidsongevallen of de gevolgen van zware fysieke arbeid een negatieve invloed hebben op de gezondheid. Ziek zijn kost geld Wie leeft van een vervangingsinkomen, beschikt over onvoldoende inkomen om naast de dagelijkse basisbehoeften nog te voorzien in belangrijke medische kosten. Wie een inkomen heeft uit arbeid, dat net voldoende is om rond te komen, kan door plotse hoge medische kosten in serieuze financiële problemen geraken.
_______________________________________________________________________ getuigenis : De afgrond in Toen mijn ouders trouwden woonden ze in een zeer klein huis. Ze hadden het financieel niet breed, omdat alleen mijn vader werkte. Ons huis had een kleine living waar alleen een tafel en stoelen stonden. Er was een kachel, waar mijn park tegenstond. Ik sliep in een klein kamertje dat niet afgesloten was met een deur. Mijn opa heeft veel gewerkt in het huis om dingen in orde te maken. Er was veel schimmel en er stonden haren op de muren, waardoor ik continu ziek was. Mijn opa moest steeds heen en weer rijden, omdat ik zoveel ziek was en niet bijkwam in gewicht. De huisarts zei dat we moesten verhuizen, want dat ik daar altijd ziek zou blijven. Toen mijn moeder opnieuw zwanger was, keken ze uit naar een andere woning. Ik ben altijd veel ziek geweest. Ik had chronische astmatische bronchitis, door de slechte woning en had veel astma-aanvallen. Ik had ook veel virale ontstekingen en oorontstekingen. In de grote vakantie mocht ik met oma mee naar haar zus. Daar was het thuis heel anders: living, salon, mooie keuken, badkamer met bad en lavabo, toilet met spoeling en een tuin. Als ik 16 jaar was, wilde ik niet meer naar huis gaan. Bij oma had ik ruimte voor mezelf. Van mijn 18 tot 22 jaar ging ik van het ene ziekenhuis naar het andere. Dat was een vlucht uit mijn thuissituatie. Door onnodige medicatietoediening ging ik van kwaad naar erger, de afgrond in. Ik was extreem gesloten en kon niet zeggen wat er was. Na veel vechten mocht ik in begeleid wonen. Ik woonde op een kleine zolderkamer, waar ik geen ruimte had om te bewegen. Ik had geen warm water en om binnen te komen moesten sommigen zich bukken omdat de deur zo laag was. Eerst voelde ik me daar goed, ik had eindelijk een eigen ruimte, maar die was veel te klein. Ik kreeg contact met iemand die in een sociaal appartement woonde en zag het verschil. Er wilde ook niemand bij mij op bezoek komen omdat het beneden zo duister en griezelig was. Getuigenis opgetekend door Welzijnsschakel T’Hope _______________________________________________________________________ Interessante site-adressen: Jongeren
en Gezondheid - Links over gezondheid op de website van de jongerenplaneet |
